Długo oczekiwana powieść oparta na wydarzeniach autentycznych!

Sam autor mówi o tej autentyczności w sposób następujący:

"Wszystkie postacie występujące w tej historii są prawdziwe. Noszą tylko inne imiona. Prawdziwa jest większość opisanych zdarzeń. Bardzo prawdziwa jest Ameryka, "moja" Ameryka, "robolska". Prawdziwy jest ruszt, którym rozbito głowę wychowawcy w pewnym "poprawczaku" dawno temu, prawdziwy jest obraz przedstawiający wynurzającego się z mroku białego konia z dwójką jeźdźców na grzbiecie, prawdziwy jest srebrny nietoperz, dziwna ozdoba podarowana "Krystynie" przez "Bernarda".

Ryzykowne wyznanie "Krystyny" spowodowało skutki, których chyba sama nie przewidywała. A była przygotowana na najgorsze. "Bernard" nie zrobił bowiem nic, literalnie nic. Przynajmniej tak to mogło wyglądać w pierwszej chwili.Po prostu wyszedł bez słowa i zaszył się w rupieciarni, w najodleglejszej części domostwa. Tam spędził bezsenną noc. Wczesnym rankiem pojechał na policję i złożył najdziwniejsze zeznanie, jakie zaspany funkcjonariusz słyszał w trakcie całej swej policyjnej kariery. W zeznaniu opisał Bernard "zdarzenie", "miejsce zdarzenia", "miejsce ukrycia zwłok" i parę jeszcze mniej istotnych detali. Czynił to spokojnie, tonem beznamiętnym, dokładnie wypranym z wszelkich emocji.i.t.d., i.t.p."

Rozdeptać Pająka Pawła Siedlara to tylko z pozoru zwykła, realistyczna powieść obyczajowa. Jej bohaterów łączą związki o wybitnie toksycznym charakterze. Zaś pragnienie utrzymania tych związków za wszelką cenę, popycha ich do działań, których skutków nie są w stanie przewidzieć.

Pospolity zdawałoby się romans żonatego mężczyzny i zamężnej kobiety powoli przeradza się w horror, na którego końcu czeka największe zło.

W każdym z nas tkwi zło, przyczajone jak pająk i jak pająk gotowe opleść swą siecią nasz umysł. Jeśli nie uda nam się w porę go zniszczyć, zapobiec mu, jeśli brak nam do tego chęci, lub sił, sparaliżuje naszą wolę, zniszczy wszelkie zasady etyczne i moralne, popchnie do zbrodni. Każdy ma swojego pająka — powiada autor — tylko nie każdy o tym wie. A gdy już dowiaduje się o jego istnieniu, jest za późno, by mu się przeciwstawić.

Pierwsza część powieści to głównie historia dość burzliwego romansu. Romansu, który kończy się z chwilą, gdy pospolity w zasadzie „trójkąt małżeński” okazuje się „czworokątem” (stąd tytuł), niemożliwym do zaakceptowania przez żadną ze stron. Główny bohater — Bernard (artysta malarz, fotografik i poeta) wraca na łono rodziny, zapanowuje pozorny spokój, złudna i krótkotrwała idylla po gwałtownych przejściach.

Część druga nosi tytuł Ameryka. Bernard wyjeżdża do Stanów, zachęcony przez przyjaciela, który przedstawia mu wizję czekającej „za wodą” fortuny.

Rzeczywistość okazuje się inna, znacznie mniej powabna. Jednak Bernard po szeregu niepowodzeń daje sobie radę, staje na nogi, a nawet odnosi swego rodzaju sukcesy. Ameryka jest pisana inaczej niż Czworokąt. Miejscami nieco po reportersku. Pokazuje Stany Zjednoczone od środka, od strony kuchni. Przede wszystkim jednak obnaża nie zawsze miłą prawdę, że od siebie uciec nie można. Skomplikowana osobowość Bernarda sprawia, że spotykają go zdarzenia, które niekoniecznie bywają udziałem każdego emigranta zarobkowego i przeciętnego zjadacza chleba, zaś los stawia na jego drodze niezwykłe osoby, z którymi znajomość przynosi niezwykłe skutki.

Część trzecia to Powrót. Bernard wraca do kraju jeśli nie bogaty, to z pewnością zamożny. Niestety powrót do kraju oznacza też powrót do dawnego układu, minionego zdawałoby się i pogrzebanego na dobre. Zło budzi się z letargu, by zaatakować z pełną mocą. Banalny, trywialny by nie rzec romans dopiero teraz rozwija się naprawdę i zmienia się w dramat. Wraz z postępującym rozpadem osobowości Bernarda, wychodzą na jaw te jego cechy charakteru, nad którymi dotychczas prawie zawsze udawało mu się panować.

„Jest to opowieść o miłości, nienawiści, szaleństwie i zbrodni. I o zemście” — pisze autor. A także o tym jak dalece nasze wyobrażenia mogą różnić różnią się od rzeczywistości i o tym, jacy bywamy ślepi na zupełnie przejrzyste i łatwo dostrzegalne ostrzeżenia niesione przez życzliwych ludzi i... nie tylko ludzi.